(မ)သာ(မ)ယာ ဇာတ္ေဆာင္ (အမြန္မြန္း)

ကၽြန္ေတာ္တို ့က ဆာေလာင္ေနၾကတဲ့ ေလာင္စာေတြပဲ
ေျခေထာက္ေအာက္က ဖိနပ္အေပါက္ထက္ စိတ္အေပါက္ေတြ
ျဖာထြက္ေနခဲ့တာကို ဘယ္လို ဖာေထးၾကမတဲ့လဲ
ေမြးကတည္းက ေသဖို ့ေမ့ထားလိုက္ၾကတဲ့
မသာအေလာင္းအလ်ာေတြဆိုတာ ခင္ဗ်ားပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္ပဲ
ဟို ႏႈတ္ခမ္းေလးေထာ္ေထာ္ျပျပီး အူတြင္းယားေစတဲ့ မသာမေလးလဲပါတယ္။

(လြန္)ေလျပီးေသာ အခါ (အမြန္မြန္း)

စက္သံုးဆီေစ်းကို ႏႈန္းရွင္စနစ္ျဖင့္ေရာင္းခ်(ခြင့္)ေပး ေနာက္

အရွင္းရွင္(၀ါ)ခရိုနီ ဟူေသာ ေ၀ါဟာရ မီးပံုးပ်ံ လႊတ္တင္ခဲ့တယ္

ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ခြင့္တြင္ အမွန္တကယ္

လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေသာ စိတ္ဟာ မိုးပ်ံပူေပါင္းထဲက ေလလို/ေလးလို ့

ႏိုင္ငံေတာ္မွ နိုင္ငံတကာသို ့ေပးဆပ္ရန္ရွိသည့္ အေၾကြးစားရင္းအရ

ေအာင္ဘာေလ သိန္းဆု အထူးဆု က်ပ္သိန္း ၁၅၀၀ စတင္ခ်ီးျမွင့္တယ္

အေပါက္အျပဲ က်ဳပ္လည္းေပါက္ကြဲခြင့္ရွိပါတယ္__အမြန္မြန္း

ဖိနပ္လည္း တစ္ဖက္တည္းရယ္
ကဗ်ာေတြ မေရးနဲ ့တဲ ့
ခ်စ္ခင္သူေတြ လာလာသတိေပးတယ္
ကိုယ့္မွာလည္း တစ္ေယာက္တည္း
မေလာက္မငွရယ္ပါဆိုမွာ
ျငင္းပယ္မႈေတြ ဆိုက္ေရာက္
ဘယ္ကမ္းမွ ကပ္စရာမရွိတဲ့အခါ
ေမ်ာျခင္ရာေမ်ာ အေတြးက ဒလေဟာပဲ
ကိုယ့္အသိုက္နဲ ့ကို္ယ္အေစးမကပ္

သစ္ေျခာက္ပင္ နိဒါန္း (အမြန္မြန္း)

ကၽြန္မကို ေမာင္တအံ့တၾသေငးေမာၾကည့္ေနတဲ့ပံုက အရင္အတိုင္းလံုး၀မေျပာင္းလဲပါ။ ကၽြန္မရဲ ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြအတြက္ ေမာင္ဒီလိုပဲ အျမဲေငးေမာၾကည့္ေနခဲ့ဖူးတာပဲေလ။ ၇ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာသြားတဲ့အခ်ိန္၊ ေမာင့္ကို ကၽြန္မပစ္ထားခဲ့တာ ၄ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာသြားခဲ့ေပမယ့္ ေမာင္ရဲ ့အားငယ္စိတ္နဲ႔အတူ ကၽြန္မကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ အရိပ္ေတြနဲ ့အဲဒီအၾကည့္ေတြက နည္းနည္းေလးမွ ေျပာင္းလဲမသြားေသးတာကို ကၽြန္မမအံ့ၾသမိပါ။ ေနာက္ဆံုးလမ္းခြဲမယ္လို ့ကၽြန္မေျပာခဲ့တုန္းကလည္း ေမာင္က ဒီလို ေအးစက္စက္ နဲ ့စကားလံုးေတြအမ်ားၾကီးထည့္၀ွက္ထားတဲ့ အၾကည့္ေတြပဲ ကၽြန္မကို ျပန္ေပးခဲ့ျပီး တိတ္ဆိတ္ေနခဲ့တာေလ။ ကၽြန္မ ေမာင္နဲ႔ေ၀းေနတဲ့ ၄ ႏွစ္ဆိုတဲ့ကာလအတြင္းမွာ အလုပ္ကိုပဲ

ရိုက္မွပဲေအးမယ့္ ကိစၥေတြတဲ့လားေလ(အမြန္မြန္း)

တစ္ေန႔က ေမွာ္ဘီတိုက္ၾကီးဘက္ကို ကားေမာင္းေနရင္းနဲ႔ လမ္းမွာ ေရဒီယိုကေန ဆရာခ်စ္ႏိုင္ စိတ္ပညာ ရဲ ့နံနက္ခင္းစကား ဆိုတာ( အစီအစဥ္ နာမည္ကို ကၽြန္မေသခ်ာ မသိပါ) ကို နားေထာင္လိုက္ရတယ္။ ဆရာက ျမန္မာလူမ်ိဳး ျဖစ္ရတဲ့အတြက္ ဂုဏ္ယူတတ္ေစဖို ့ဆိုတာေလးနဲ ့အစခ်ီျပီးေျပာပါတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ဆရာဘယ္လို ဥပမာရပ္ေတြနဲ ့မ်ား ဒီအေၾကာင္းကို ေျပာေလမလဲရယ္လို ့စိတ္၀င္တစားနားေထာင္မိတယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးဆိုတာ အားနာတတ္တယ္၊ ယဥ္ေက်းျပဴငွာတယ္၊ ေဖာ္ေရြေႏြးေထြးတယ္ စတာေတြ ဆရာေျပာပါေတာ့တယ္။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္မငယ္စဥ္ကေလးဘ၀တုန္းက "ေရႊထုတ္တဲ့ ျမပ၀ါ " ဆိုတာေလးကို ဂုဏ္ယူ၀့ံၾကြားဖူးခဲ့တာေလးကို မွတ္မွတ္ရရ ျပန္ေတြးမိတယ္။ ဘ၀ ဆက္တိုင္း ဆက္တိုင္းမ်ား ျမန္မာႏိုင္ငံမွာသာ လူျဖစ္ရလိုပါ၏ တဲ့။ ငယ္ငယ္က ဆုေတာင္းပါ။ အဲဒီတုန္းက