အိပ္ယာထဲက ျမက္ခင္းၾကီးဟာ အနီေရာင္ကိုမသိဘူးတဲ့ … ဒီလိုနဲ႕…(ေတးခက္)

တကယ္ၾကီး လႊတ္ခ်လိုက္ဖို႕မရည္ရြယ္ခင္မွာ တင္းတင္းေလးဆြဲထားႏိုင္တာက
သူ႕ရဲ့စာနာတတ္ပံုလို႕ခုထိ မယံုၾကည္ႏိုင္ေသး ။ ေက်းဇူးသိတတ္မႈေတြ
အျပန္အလွန္ အသြားထက္ျပေနသလို။ သူ႕မ်က္ႏွာေလးကလည္း အိုလို႕ ။
ဘယ္ဇာတ္လမ္းမ်ိဳးစခ်င္ စခ်င္ ေျခလက္ေဆးတဲ့ေနရာကေနစရမွ ။ 
ဒါကို လက္မခံေပးႏိုင္ဘူးဆိုလည္းလက္တစ္ဖက္မွာ ဓားတစ္လက္
ေနာက္တစ္ဖက္မွာက်ေတာ့အားလုံးပံုေအာထားတဲ့ ဆက္တင္ၾကီးနဲ႕ ။ စကားကို
အဆုံးထိေျပာခ်လိုက္တဲ့အမူအရာမ်ိဳးနဲ႕ စကားေလးတစ္လုံးကို ဝါဒခြဲေျပာေလးေျပာတယ္ ။
ေျပာတယ္ဆို႐ံုေလး  ႏွုတ္ခမ္းကလႈတ္လိုက္တာ မဆီမဆိုင္မြစာၾကဲသြားတဲ့ေဆးတစ္စက္။
သစ္ပင္ေတြအသစ္လဲထားတဲ့ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ေတြကို ၾကည့္ေနရသလိုေပါ့ ။ ေနာက္က်ိသြားတဲ့