သံသရာ၏ သံသရာ မိုးအိမ္လူ

စာသားေတြ အနက္ ကြာက်လာမႈနဲ႕ အတူ
မနက္ျဖန္ အေရးအသားေတြဟာ ေတာင္ေျခာက္ ေျမာက္ေျခာက္ ျဖစ္
ေတာ့မယ္လို႕ ေတာင္ေျပာ ေျမာက္ေျပာ ေကာလဟာလေတြ ရပ္ကြက္ထဲ အႏွံ႕
ပ်ံ႕ႏွံ႔ ၀င္ေရာက္ေနတဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္ေတြဟာ ေသြးနီဥ ေသြးျဖဴဥ ဆဲလ္ေတြကို
ကိုက္ဖ်က္ ဖ်က္ဆီး ခႏၶာကိုယ္ဟာ ေရြ႕လ်ားမႈ / လႈပ္ရွားမႈ ေႏွးေကြးလာျပီး
ေနာက္ ရီဖရက္ရွ္ အခါခါလုပ္လည္း မရ ၀င္းဒိုး တစ္ခုလံုး ျပဳတ္က်

ပစၥကၡ + မီး + ရွင္သန္မႈ (မိုးအိမ္လူ)

မေျပာမဆိုခ်င္မိေသာ စိတ္ ပါးစပ္ ႏႈတ္ခမ္း အေရးတယူမဟုတ္ဘဲ ေလာခ့္ခ်ထား
ယမန္ေန႕ ဒိုင္ယာရီ ကြက္လပ္ၾကီးငယ္ က အစ ဒဏ္ရာ အတိမ္အနက္
စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ၾကီး မဟုတ္ဘဲ လြတ္လပ္မႈက  ဘာ ဖရီးဒမ္ က ဘာ အစ သျဖင့္
သံေယာဇဥ္ အထံုးအၾကီးအေသး မီးနီ ျပမႈ မရပ္တန္႕ျခင္း ၾကိ္မ္တို႕ခံရမႈ
ဘယ္လမ္းက ျဖစ္ျဖစ္ စီးဆင္းမယ့္ ေရ။ ထို႕အတူ အလိုမတူ ၀မ္းေက်ာင္းေနရ။
ဘာသာစကားထဲမွာ ပိတ္မိေနျပီး ကဗ်ာဟာ ေရွးေရွးတုန္းကလို ေသွ်ာင္ထံုးနဲ႕ မဟုတ္ဘဲ
တြစ္စတာေလး ေသနတ္ပစ္သလို ဘိုေကပဲလား အဲဒီလို မေသခ်ာမႈ
မဲျပာပုဆိုး မနက္ျဖန္ေတြထက္ စာရင္ မနက္ျဖန္သာမယ့္ ေန ထဲမွာ ပိုးမႊားေတြ ပို
ပိုလာမလား ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကတည္းက စြဲကပ္ခံရတဲ့ စိုးရိမ္စိတ္နဲ႕
ေကာ္ဖီဒကာေတြ ေန႕စဥ္နဲ႕ အမွ် ရွာေဖြေနရတဲ့ ေခတ္ပညာတတ္ အရာရွိငယ္

အသစ္လို႕ေျပာၾကတဲ့ ေခတ္ထဲက အေဟာင္းနဲ႕ ဆက္စပ္သမွ် ရွင္သန္မႈ (မိုးအိမ္လူ)

ေျပာဖို႕ ၾကိဳးစားျပီး ေျပာလိုက္တာပဲ ျဖစ္မလာေတာ့လည္း စကားေတြပဲ စိတ္ထဲမွာ က်န္တာေပါ့
စဥ္းစဥ္းစားစား ကိစၥေတြ သိပ္မစဥ္းစားခ်င္ေတာ့သလိုလို နဲ႕ အတၱကိစၥပဲ ေရွ႕တန္းတင္
စနစ္ေဟာင္းထဲက / အက်င့္ေဟာင္းထဲက / အစဥ္အလာေဟာင္းထဲက / မကၽြတ္လြတ္နုိင္
ေန႕စဥ္ရက္ဆက္ေတြမွာ လူမႈဆက္ဆံေရး တံတုိင္းကို ဘယ္လို ခတ္ထားရမလဲ
သင္ေကာင္းလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္မဆိုးပါ ဆိုတာၾကီးက ရိုးလြန္းတယ္
သံုးစြဲေနတဲ့ ဘာသာစကား အေဆာက္အအံုထဲမွာ ေန႕စဥ္ဘ၀ကို အခါခါ စဥ္
ၾကိမ္ႏႈန္းမ်ား က်င့္သားရ လက္ဖ၀ါးေတြလို ေတြေ၀ျခင္း ကင္းမဲ့ေနဆဲ