ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလဲ ဘယ္အရာကိုမွ ေဝဖန္သံုးသပ္ျခင္း မရွိႏိုင္ခဲ့ဘူး မတတ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး ။ စိတ္ရဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အနားယူမႈတစ္ခုတစ္ေလေတာင္ မရခဲ့တဲ့ ျပသာဒါးမ်ားမ်ား ၊ရက္ရာဇာနဲနဲနဲ႔ ေန႔ေတြ၊ ညေတြ ျဖတ္သန္းခဲ့ရျပီးျပီ။
အဓိပါယ္မဲ့ လိုခ်င္မႈ ရက္စဲြေတြကို ေသအံ့မူးမူး ခံႏိုင္ရည္ ရရွိခဲ့ဘူးပါရဲ႔။ ဘဝဆို ခဏခဏ ေျပာခဲ့ဘူးေသာ စကားလံုးေလးလိုပဲ ခက္ခက္ခဲခဲပဲ ေပ်ာ္ရႊင္တယ္လို႔ ထင္ေနသူေတြအတြက္ ကိုယ္ေပ်ာ္ရႊင္ျပခဲ့ရဖူးခဲ့ျပီ။
(တစ္ကယ္ေတာ့ နားခ်ိန္မရွိခဲ့ရဖူးဘူး ၊ တစ္ရက္ေလးေလာက္ေတာ့ အိမ္မွာေနျပီး မနက္ေနာက္က်မွထ မ်က္ႏွာသစ္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေဖ်ာ္ျပီး စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ေကာက္ကိုင္ ဒါမွမဟုတ္ ရုပ္၇ွင္ၾကည့္ ) ဒါကိုယ္ရင္း
ႏွီးသူေတြကို ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့စကား ေတြ ။ တစ္ကယ့္ လက္ေတြ႔မွာ ျငီးေငြ႔မႈေတြကို လက္ေတြ႔က်က် အရည္ေဖ်ာ္ပစ္ေနရတဲ့ အေျခအေနတစ္ခုသာသာရယ္ပါ ။ ေနထိုင္ ရွင္သန္မႈတစ္ခု အေနနဲ႔က ကိုယ့္ျဖစ္ ရုပ္လကၡဏာ၊ ညစ္ညမ္း ရႈပ္ေထြးူေနခဲ့ဖူးခဲ့ျပီ။ သဘာဝအရ ၊ ျဖစ္တည္ေျပာင္းလဲမႈ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမူ႔ ဆိုဆို ၊ ကံတရားအလွည့္ အေျပာင္းကို ကိုယ္ ခံႏိုင္ရည္ မရွိခဲ့ပါဘူး။ လိမ္ျခင္း၊ ညာျခင္း မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္ျခင္း ၊ စာရိတၱပိုင္း ခ်ိဳ႔တဲ့စြာ ကိုယ္ပိုင္အသိဥာဏ္ကို မ်က္စိပိတ္၊ နားပိတ္ ၊ ဘဝအလွည့္
